ศิรินภาให้ความสำคัญกับจังหวะการอ่านมากกว่าปริมาณเนื้อหา
เธอบอกว่าเว็บบางแห่งมีข้อมูลเยอะ แต่พออ่านแล้วรู้สึกเหนื่อย เพราะทุกย่อหน้าพยายามพูดให้ดูสำคัญเท่ากันหมด
สิ่งที่เธอสังเกตใน thailand88 คือ หากหน้าไหนแบ่งข้อมูลเป็นช่วงชัด มีทั้งย่อหน้าสั้น ย่อหน้าที่อธิบายลึก และหัวข้อที่พักสายตา การอ่านจะรู้สึกเป็นธรรมชาติกว่า
“ฉันไม่ได้อยากอ่านทุกบรรทัดทุกครั้ง บางทีแค่กวาดหัวข้อก่อน ถ้าเจอสิ่งที่ตรงก็หยุดอ่านตรงนั้น เพราะงั้นหัวข้อที่ดีต้องช่วยให้เราเลือกได้”
ในมุมวิเคราะห์ของเธอ ความเป็นมนุษย์ของคอนเทนต์ไม่ได้อยู่ที่ใช้คำว่า “เรา” หรือ “คุณ” เยอะ แต่เกิดจากการจัดจังหวะที่เหมือนคนจริงกำลังอธิบายเรื่องหนึ่งให้ฟัง
ข้อสรุปของศิรินภา: เนื้อหาที่อ่านแล้วไม่เหนื่อย มักมีโอกาสถูกอ่านจนจบมากกว่าคอนเทนต์ที่พยายามยัดทุกอย่างลงหน้าเดียว